بنال ای دل که دنیا را بقا نیست

چو آرامش در این دار فنا نیست

بنال ای دل نماند جاودانه

بجز عشق و نوای عاشقانه

بنال ای دل به لحن نای داوود

که هر نالیدنش ذکر خدا بود

بیا تا از پیش با هم بگردیم

که هر دو آشنا با آه و دردیم

بنال ای دل که یارم زار وخسته

به پشت پرده غیبت نشسته

بنال ای دل به هر صبح و به هر شام

چو تنها اشک ریزد آن دلارام

بنال ای دل ز غم هایم گذر کن

که تنها ناله بر آن منتظر کن

بنال ای دل که یارم در نماز است

سرا پا ناز و در حال نیاز است

بنال ای دل که بس آزرده ام من

که رد پای او گم کرده ام من

نشانم ده حریم سامرا را

مگر پیدا کنم آن دلربا را

بنال ای دل گل بی خارمن کو

نشینم چون بنفشه بر لب جو

مگر عکس رخش در آب بینم

دگر او را مگر در خواب بینم

که من آلوده ام او پاک و معصوم

از این رو گشته ام ناکام و محروم

بنال ای دل چو آید بوی نرگس

بخوبی عطر او را می کنم حس

خدا یا در فراقش ناله تا کی

به سینه داغها چون لاله تا کی

خدایا رازها در پرده تا کی

زغیبت قلبها آزرده تا کی

بنال ای دل بگو با شورفریاد

که یا مهدی جهان پر شد ز بیداد

کجایی ای گل زهرا کجایی؟

تو ای مهر آفرین لطف خدایی